– Karin Trieling

Verveling
Saaiheid. Lethargisch bankhangen. Niet meer weten wat te doen en in lusteloosheid en hangerigheid belanden. Ik heb gemerkt hoe lastig ik het vind om met verveling om te gaan. Ik schaam me er bijna voor. De lockdown drukt ons, denk ik, nu veel meer met de neus op dit feit.

Ik ben me bewust van allerlei trucjes om verveling uit de weg te gaan. Er zijn er genoeg. Het begint bij mij gelijk met het stemmetje: Karin ga wat doen! Doe iets zinnigs. Verzin dan iets wat je nog niet eerder hebt gedaan! Ik merk ook dat ik erg geneigd ben om daarbij vanuit een oud mechanisme vooral mijn hoofd te belasten. Netflix en m’n ‘slimme’ telefoon zijn de meest verleidelijke afleidingsmanoeuvres. Terwijl ik vanbinnen voel dat het niet klopt en me niet blij maakt. Het is een automatische piloot, dwangmatig bijna. Ik ben er niet mee verbonden en het voedt niet.

Waar gaat verveling eigenlijk over? Wat heeft het me te vertellen? Er zijn mensen die zeggen dat ze geen verveling kennen. Ik merk dan dat ik stilval en me afvraag wat ik dan niet goed doe.

Wat gebeurt er als ik mezelf toe sta om me te vervelen?
John Eastwood een psycholoog aan de universiteit van York heeft zich verdiept in dit onderwerp. Hij zegt er het volgende over:

Verveling is juist een staat waarin jij je vaker moet willen begeven. Het geeft je de middelen om na te denken over wat je wil. Je verveelt je omdat je weet dat je méér kunt – je wordt bewust van je ongekend potentieel.

We zijn geneigd om te denken dat verveling ontstaat uit een gebrek aan stimulans. Maar dat is in de huidige tijd helemaal niet waar. We hebben toegang tot zoveel prikkels en afleiding dat we eerder overprikkeld zijn en daardoor geen raad weten met een leeg moment dat eigenlijk een moment van reflectie zou kunnen zijn.

Verveling is niet meer dan het negeren van een reflectiemoment

Omdat verveling allerlei confronterende gedachten oproept en ons dwingt om uit onze comfortzone te stappen, gaan we het dan ook uit de weg. Dit krampachtig negeren en opvullen zorgt er vervolgens voor dat je dwangmatig en zelf-saboterend gedrag gaat vertonen. Bovendien verkort hierdoor je concentratiespanne. Het veroorzaakt vaak uitstelgedrag. Dus: durf te vervelen —  benut het. Het tegengaan van verveling door zogenaamd druk te zijn, werkt alleen maar averechts.

Wat kun je doen?
Mediteer regelmatig. Dit helpt je om je te gaan verhouden met confronterende gedachten die verveling naar de oppervlakte brengen.

Wees creatief. Door te dagdromen of je gedachten te laten dwalen geef je jezelf de kans nieuwe ideeën te ontwikkelen. In plaats van ze te onderdrukken door meteen naar externe stimulans te zoeken.

Doe klusjes. Je bezig houden met saaie en eentonige handelingen helpt je te beseffen dat niet alles nieuw en spannend hoeft te zijn, maar toont aan dat je ook tevredenheid kunt creëren uit eenvoud.