– Karin Trieling

In de leersessie van Heart & Sexuality vertelt ze me dat ze moeite heeft om zichzelf neer te zetten in haar werk. Begin 50 is ze, een vrouw in de midlife van haar leven en van plan een nieuw traject in te gaan. Ze heeft moeite om contact te maken met haar kracht en in haar onzekerheid gaat ze zweven. Dat brengt haar terug naar haar puberteit en ze kiest er voor deze leeftijdsfase te onderzoeken als ik met haar werk. Ze is zich bewust van veel energie rondom haar, vooral bij haar keelgebied en hoofd. Met haar handen beweegt ze in dat veld en kan ze er contact mee maken. Het is buiten haar.

Ontdekking
Het is een verbazingwekkende ontdekking om te ervaren dat het niet binnenin haar is. Er is zoveel verschil tussen buiten en binnen. Ze duizelt ervan. Ze wordt zich langzaam bewust van haar binnenwereld. Wat gaat er in haar om? Een puber is ze en zoals vlot gezegd: ‘te groot voor een schommel en nog te klein voor een wip’. Energie waar ze geen raad mee weet. In haar lijf verandert zoveel wat haar hoofd nog niet begrijpt. Energie die ze nog niet zelf kan reguleren. In dat veld is ze heel gevoelig voor de spanning van haar vader. Een bijna niet te verdragen spanning, die zich toonde in een vastgezet stilzwijgen van hem. Een ingehouden spanning, die ook zij is gaan dragen. Het is zwaar. 

Ouders
Ze kiest op gevoel haar ideale ouders. De ouders die weten wat ze als puber nodig heeft. Ouders die in verbinding zijn met zichzelf en met hun dochter en haar ruimte geven om zichzelf te zijn. Ze wil haar vader spreken en neemt hem apart. Haar moeder blijft aanwezig en ondersteunt. Ze staat voor haar vader als de puber. Het is zo belangrijk om de energie van dit pubermeisje helemaal toe te eigenen in haarzelf. Prachtige, krachtige, rebelse en authentieke puberenergie. Dit is de energie die ze nodig heeft om zichzelf neer te zetten en haar plaats in te nemen. Haar creativiteit. Het wilde. Het eigene. Het niet geleefde. Dat wat waar is in haar. Waarbij ze het lef voelt om het conflict met haar vader aan te gaan en te blijven staan. 

Puber
Alle voelsprieten waarmee ze de spanning waarnam geeft ze expressie. Woorden. Het woordeloze in haar kan nu verbinding maken met haar vader. Ze heeft de wil om zichzelf uit te spreken. De puber heeft haar vader ook nog zo nodig. Ze wil zoveel aan hem vragen. Hoe gaat hij met zijn spanning om? Wat schuilt er achter zijn zwijgen? Ze is nieuwsgierig. Het is verwarrend. Ze vraagt om duidelijkheid.
De puber leert haar.
De puber vertelt het haar.

Stampvoetend staat ze voor hem en komt de kracht in haar benen. Ze voelt de levendigheid in haar buik. Zoveel leven in haar boosheid en verontwaardiging. Ze zal laten zien hoe lastig ze kan zijn! Kracht in haar stem. Een furie is ze. Geen angst om te spreken. Eerst echt worden in haar boosheid en dan ook ruimte voor dat wat ze zo graag wil. Ze wil dat het leuk is thuis. Geen spanning. En als er spanning is mag het bliksemen totdat de spanning uit de lucht is. Het schept helderheid.

Zo oefent ze om te onderzoeken en zelfstandig te worden. Haar eigen weg te gaan.  In verbinding met haar ouders zonder aan het lot overgelaten te zijn. Liefdevol begrenst. Het geschenk van de puberteit die ze nu alsnog mag aannemen in haar zelf.